Adhyaya 158

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, രത്നേശ്വരന്റെ മുൻവശത്ത് ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഉത്തമ അനംഗേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം।

Verse 2

स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्

വിഷ്ണുപുത്രനായ കാമദേവൻ ആ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു. ആ സ്ഥലം വൈഷ്ണവസ്വഭാവമുള്ളതെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, കലിയുഗത്തിൽ അത് പാപനാശകമാകുന്നു।

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः

അവനെ ദർശിച്ച് പൂജിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ കാമദേവനോടു സമനാകുന്നു; സ്വർഗത്തിലെ വിദ്യാധരിമാരുടെ ഇടയിലും അവൻ ചിത്തമോഹകനായി മാറുന്നു।

Verse 4

तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा

അവന്റെ വംശത്തിലും ആരും കുരൂപനോ ദുര്ഭാഗ്യവാനോ ആകുകയില്ല।

Verse 5

तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्

അവിടെ അനംഗ-ത്രയോദശിയിൽ, ഹേ സുന്ദരവർണിനീ, വ്രതസഹിതം ചെയ്യുന്ന വിശേഷാരാധന ജന്മസാഫല്യത്തിന് കാരണമാകുന്നു.

Verse 6

शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्

ആ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ശീലവാനായ വിപ്രനു—വിശേഷിച്ച് വിഷ്ണുഭക്തനു—ശയ്യാദാനം നൽകണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ യാത്രയുടെ സമ്പൂർണ്ണഫലം നിശ്ചയമായി ലഭിക്കും.

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ, രത്നേശ്വരമാഹാത്മ്യത്തിനകത്തെ ‘അനംഗേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റി അമ്പത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.