Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് അനുത്തമനായ രത്നേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. ഹേ ദേവി, അവിടെ തപസ്സു ചെയ്ത് പ്രഭവിഷ്ണുവായ വിഷ്ണു ആ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു; ഹേ പ്രിയേ, അത് സർവകാമപ്രദമാണ്.

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

രത്നകുണ്ഡത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ആരെങ്കിലും സദാ ഭക്തിയോടെ സർവോപചാരങ്ങളാൽ അവനെ പൂജിക്കുന്നുവോ, അവൻ ഇഷ്ടഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

ഇവിടെയേ അമിതതേജസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ ഘോരതപസ്സു ചെയ്ത്, സർവദൈത്യാന്തകനായ സുദർശനചക്രം പ്രാപിച്ചു.

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

ഹേ മഹാദേവി, ഈ സ്ഥലം എനിക്ക് സദാ അത്യന്തം പ്രിയമാണ്. ഹേ ദേവേശി, ഞാൻ അവിടെയേ വസിക്കുന്നു; പ്രളയകാലത്തും അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല.

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

ഹേ ദേവി, ആ പുണ്യപ്രദേശം ‘സുദർശനം’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ വൈഷ്ണവക്ഷേത്രമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അത് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മുപ്പത്താറ് ധന്വന്തര വരെ വൃത്താകാരമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

ഹേ ദേവി, ഈ പുണ്യപരിധിക്കുള്ളിൽ എത്തി കാലവശാൽ മരിക്കുന്ന പതിതപ്രാണികളും പരമപദം പ്രാപിക്കും.

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

അവിടെ സ്വർണ്ണഗരുഡവും മഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും വിഷ്ണുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ തീർത്ഥയാത്രയുടെ പൂർണ്ണഫലം നിശ്ചയമായി പ്രാപിക്കും.

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘രത്നേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റി അമ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.