Adhyaya 143
ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയോട് വിചിത്രേശ്വര തീർത്ഥയാത്രയുടെ ക്രമം ഉപദേശിക്കുന്നു. പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത്, അല്പം ആഗ്നേയ (തെക്ക്-കിഴക്ക്) പരിധിക്കുള്ളിൽ, പത്ത് ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശ്രേഷ്ഠ ലിംഗമാണെന്ന് സ്ഥലം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഉത്ഭവകഥയിൽ യമന്റെ ലേഖകൻ ‘വിചിത്ര’ കഠിനതപസ്സു ചെയ്ത് ഈ മഹാലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചതായി പറയുന്നു. ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ദർശനം നടത്തി പൂജിച്ചാൽ സർവ്വപാപങ്ങൾ നശിക്കും; വിധിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ ഭക്തൻ ദുഃഖബാധിതനാകുകയില്ല—എന്ന ഫലശ്രുതി അധ്യായം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ഉത്തമനായ വിചിത്രേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. അവിടെ നിന്നു കിഴക്കുദിശയിൽ, അല്പം ആഗ്നേയ (തെക്ക്-കിഴക്ക്) ഭാഗത്തേക്ക്, പത്ത് ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ ആ പാപനാശകൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्
ഓ മഹാദേവി, വിചിത്രനും യമന്റെ ലേഖകനും അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്ത് ആ മഹാലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः
അവനെ ദർശിച്ച് പൂജിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും; വിധിപൂർവ്വം സമ്യകായി പൂജിച്ചാൽ അവൻ ദുഃഖത്തിൽ ജനിക്കുകയില്ല।
Verse 143
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകസംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘വിചിത്രേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റിനാല്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।