
ഈ അധ്യായത്തിൽ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ ചിത്രപഥാ നദിയുടെ മഹാത്മ്യവും ആചാരഫലപ്രദമായ ശക്തിയും വിവരിക്കുന്നു. ദേവിയോട് ബ്രഹ്മകൂണ്ഡത്തിന് സമീപം, ചിത്രാദിത്യനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥാനത്തുള്ള ഈ നദിയിലേക്കു പോകുവാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. കഥയിൽ—യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം യമദൂതന്മാർ ‘ചിത്ര’ എന്ന പുരുഷനെ കൊണ്ടുപോകുന്നു; വാർത്ത അറിഞ്ഞ സഹോദരി ദുഃഖാകുലയായി ‘ചിത്രാ’യായി നദിരൂപം ധരിച്ചു, സഹോദരനെ തേടി സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; പിന്നീട് ദ്വിജന്മാർ ആ നദിക്ക് ‘ചിത്രപഥാ’ എന്ന നാമം നിശ്ചയിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയനുസരിച്ച്, ചിത്രപഥയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ചിത്രാദിത്യനെ ദർശിക്കുന്നവൻ ദിവാകരബന്ധിതമായ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ നദി മിക്കവാറും ഗൂഢമായി, അപൂർവമായി—പ്രത്യേകിച്ച് മഴക്കാലത്ത്—ദൃശ്യമാകുന്നു; എങ്കിലും ദൃശ്യമാകുന്ന വേളയിൽ വെറും ദർശനമേ പ്രമാണം, കലണ്ടർ-കാലനിയമം ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല. ഈ സ്ഥലം പിതൃലോകത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു: നദിദർശനത്തിൽ സ്വർഗസ്ഥ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; സന്തതികൾ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധത്തെ അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു; അതുവഴി ദീർഘ തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ പാപനാശത്തിനും പിതൃപ്രീതിക്കും അവിടെ സ്നാനവും ശ്രാദ്ധവും ചെയ്യണമെന്ന് ഉപദേശിച്ച്, ചിത്രപഥയെ പ്രഭാസത്തിന്റെ പുണ്യജനക തീർത്ഥധാരയായി മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു.
Verse 1
ततो गच्छेन्महादेवि नदीं चित्रपथां ततः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थां चित्रादित्यस्य मध्यतः
അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, ചിത്രപഥാ എന്ന നദിയിലേക്കു പോകണം; അത് ബ്രഹ്മകുണ്ഡത്തിനടുത്ത്, ചിത്രാദിത്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 2
यदा च चित्रः संनीतो यमदूतैः सुरप्रिये । सशरीरो महाप्राज्ञो यमादेशपरायणैः
കൂടാതെ, ഹേ സുരപ്രിയേ, യമന്റെ ആജ്ഞയിൽ പരായണരായ യമദൂതന്മാർ മഹാപ്രാജ്ഞനായ ചിത്രനെ ശരീരസഹിതം കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ.
Verse 3
एवं ज्ञात्वा तु तत्रस्था भगिनी तस्य दुःखिता । चित्रा नदी ततो भूत्वा स्वसा तस्य महात्मनः
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നിരുന്ന അവന്റെ സഹോദരി ദുഃഖിതയായി; പിന്നെ ആ മഹാത്മാവിന്റെ സഹോദരിയായി ‘ചിത്രാ’ എന്ന നദിയായി മാറി.
Verse 4
प्रविष्टा सागरे देवि अन्वेषन्ती च बांधवम् । ततश्चित्रपथानाम तस्याश्चक्रुर्द्विजातयः
ഹേ ദേവി! അവൾ സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് തന്റെ ബന്ധുവിനെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദ്വിജന്മാർ അവൾക്ക് ‘ചിത്രപഥാ’ എന്ന നാമം നൽകി.
Verse 5
एवं तत्र समुत्पन्ना सा नदी वरवर्णिनि
ഹേ വരവർണിനി! ഇങ്ങനെ അവിടെ ആ നദി ഉദ്ഭവിച്ചു.
Verse 6
तस्यां स्नात्वा नरो यस्तु चित्रादित्यं प्रपश्यति । स याति परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
ആ (നദിയിൽ) സ്നാനം ചെയ്ത് ‘ചിത്രാദിത്യ’നെ ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ദേവൻ ദിവാകരൻ (സൂര്യൻ) വസിക്കുന്ന പരമസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 7
अस्मिन्कलियुगे देवि अंतर्धानं गता नदी । प्रावृट्काले च दृश्येत दुर्लभं तत्र दर्शनम्
ഹേ ദേവി! ഈ കലിയുഗത്തിൽ ആ നദി അന്തർധാനമായിരിക്കുന്നു; മഴക്കാലത്ത് മാത്രമേ ദൃശ്യമാകൂ, അപ്പോഴും അതിന്റെ ദർശനം ദുർലഭം.
Verse 8
स्नानं दानं विशेषेण सर्वपातकनाशनम्
സ്നാനവും ദാനവും—വിശേഷമായി—സകല പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
Verse 9
भुक्तो वाप्यथवाऽभुक्तो रात्रौ वा यदि वा दिवा । पर्वकालेऽथवाऽकाले पवित्रोऽप्यथवाऽशुचिः
അവൻ ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകട്ടെ അല്ലാതിരിക്കട്ടെ; രാത്രി ആയാലും പകലായാലും; പർവ്വകാലമായാലും അപർവ്വകാലമായാലും; ശുദ്ധനായാലും അശുദ്ധനായാലും—
Verse 10
यदैव दृश्यते तत्र नदी चित्रपथा प्रिये । प्रमाणं दर्शनं तस्या न कालस्तत्र कारणम्
പ്രിയേ! അവിടെ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിത്രപഥാ നദി ദർശനമാകുമ്പോൾ, ആ ദർശനമേ പ്രമാണം; അവിടെ കാലം കാരണമല്ല.
Verse 11
दृष्ट्वा नदीं महादेवि पितरः स्वर्गसंस्थिताः । गायंति तत्र सामानि नृत्यन्ति च हसंति च
മഹാദേവീ! നദി ദർശിച്ചാൽ സ്വർഗസ്ഥിതരായ പിതൃകൾ അവിടെ സാമഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു; അവർ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Verse 12
अस्माकं वंशजः कश्चिच्छ्राद्धमत्र करिष्यति । यावत्कल्पं तथाऽस्माकं प्रीतिमुत्पादयिष्यति
‘ഞങ്ങളുടെ വംശത്തിലെ ഏതോ ഒരു വംശജൻ ഇവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യും; ഒരു കല്പം നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രീതിയും തൃപ്തിയും ഉളവാക്കും.’
Verse 13
एवं ज्ञात्वा नरस्तत्र स्नानं श्राद्धं च कारयेत् । सर्वपापविनाशार्थं पितॄणां प्रीतये तथा
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് മനുഷ്യൻ അവിടെ സ്നാനവും ശ്രാദ്ധവും നടത്തണം—സകലപാപനാശത്തിനും പിതൃകളുടെ പ്രീതിക്കുമായി.
Verse 14
इत्येतत्कथितं देवि यथा चित्रपथा नदी । प्रभासक्षेत्रमासाद्य संस्थिता पापनाशिनी
ഹേ ദേവി, ഇങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെട്ടു—ചിത്രപഥാ നദി പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തെ പ്രാപിച്ച് അവിടെ പാപനാശിനിയായി നിലകൊണ്ടു।
Verse 140
इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रपथानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ചിത്രപഥാനദീമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 140-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।