Adhyaya 127

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेमेश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं कपालेशाग्निगोचरे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—മഹാദേവീ, തുടർന്ന് അനുത്തമമായ ക്ഷേമേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. അവിടെ നിന്ന് അത് ഉത്തര കോണിൽ, കപാലേശനും അഗ്നിയും ഗോചരത്തിൽ (ദർശനപരിധിയിൽ) സ്ഥിതമാണ്.

Verse 2

धनुषां पंचदशके कपालेश्वरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

കപാലേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ച് ധനുസ്സ് ദൂരത്ത് മഹാപ്രഭാവമുള്ള ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അത് സർവ്വ മഹാപാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 3

क्षेममूर्तिः पुरा राजा बभूव स महाबलः । तेन तत्र तपस्तप्तं चिरकालं महात्मना

പുരാതനകാലത്ത് ക്ഷേമമൂർത്തി എന്ന മഹാബലവാനായ രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 4

ततः संस्थापितं लिंगं भक्त्या भावितचेतसा । तद्दृष्ट्वा क्षेममायाति कार्यं क्षेमेण सिद्ध्यति

പിന്നീട് ഭക്തിഭാവം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ അദ്ദേഹം ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അതിന്റെ ദർശനമാത്രത്തിൽ ക്ഷേമം ലഭിക്കുകയും കാര്യങ്ങൾ മംഗളമായി സിദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 5

सर्वकामसमृद्धात्मा भूया ज्जन्मनिजन्मनि । एवं क्षेमेश्वरं लिंगं ख्यातं पातकनाशनम्

മനുഷ്യൻ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽ സർവ്വകാമങ്ങളാൽ സമൃദ്ധനാകട്ടെ. ഇങ്ങനെ ക്ഷേമേശ്വര ലിംഗം പാതകനാശകമായി പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 6

सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम् । दर्शनेनापि तस्यापि गोशतस्य फलं स्मृतम्

ഇത് മനുഷ്യർക്കു സർവ്വകാമപ്രദവും സൗഭാഗ്യദായകവുമെന്നു ശ്രുതമാണ്. ഇതിന്റെ ദർശനമാത്രം പോലും നൂറു പശുക്കളുടെ ദാനഫലത്തോടു തുല്യമെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 7

तस्मात्क्षेत्रफलाकांक्षी नित्यं तल्लिंगमाश्रयेत्

അതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിത്യം ആ ലിംഗത്തെ ശരണം പ്രാപിക്കട്ടെ।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ വിഭാഗത്തിൽ ‘ക്ഷേമങ്കരേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള 127-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।