Adhyaya 120

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपीश्वरमनुत्तमम् । बलातिबलदैत्यघ्न्या उत्तरे धनुषां त्रये

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ബലാതിബല ദൈത്യഘ്നിയുടെ വടക്കായി മൂന്ന് ധനുസ്സിന്റെ അകലെയിരിക്കുന്ന അനുത്തമ ഗോപീശ്വരനിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

संस्थितं पापशमनं गोपीभिः संप्रतिष्ठितम् । समाराध्य महादेवं पुत्रहेतोर्महेश्वरम् । सर्वकामप्रदं नॄणां पूजितं संततिप्रदम्

അവിടെ പാപശമനനായ ഗോപീശ്വരൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഗോപികൾ അവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. പുത്രലാഭത്തിനായി മഹാദേവനായ മഹേശ്വരനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ മനുഷ്യർക്കു സർവകാമപ്രദൻ; പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സന്താനവും വംശപരമ്പരയും നൽകുന്നു।

Verse 3

चैत्रशुक्लतृतीयायां यस्तं पूजयते नरः । गंध पुष्पोपहारैश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्

ചൈത്ര ശുക്ല തൃതീയയിൽ ഗന്ധവും പുഷ്പവും ഉപഹാരങ്ങളും അർപ്പിച്ച് അവനെ പൂജിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അഭീഷ്ടഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 4

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । गोपीश्वरस्य देवस्य प्रभासक्षेत्रवासिनः

ഇങ്ങനെ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവനായ ഗോപീശ്വരന്റെ പാപനാശക മഹാത്മ്യം സംക്ഷേപമായി പ്രസ്താവിച്ചു।

Verse 120

इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्ये गोपीश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകസമാഹാരമായ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ബലാതിബല ദൈത്യഘ്നീമാഹാത്മ്യപ്രസംഗത്തിൽ “ഗോപീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന പേരിലുള്ള 120-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।