Adhyaya 113

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि जानकीश्वरमुत्तमम् । रामेशान्नैऋते भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് രാമേശ്വരത്തിന്റെ നൈഋത്യ ഭാഗത്ത്, മുപ്പത് ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഉത്തമ ജാനകീശ്വരനിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां जानक्याऽराधितं पुरा । प्रतिष्ठितं विशेषेण सम्यगाराध्यशंकरम्

ഇത് എല്ലാ ജീവികളുടെയും പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. പൂർവകാലത്ത് ജാനകി (സീത) ഇതിനെ ആരാധിച്ചു; ശങ്കരനെ വിധിപൂർവ്വം പ്രസാദിപ്പിച്ച് പ്രത്യേകമായി ഇത് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 3

पूर्वं तस्यैव लिंगस्य वसिष्ठेशेति नाम वै । तत्पश्चाज्जानकीशेति त्रेतायां प्रथितं क्षितौ

മുമ്പ് അതേ ലിംഗം ‘വസിഷ്ഠേശ’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; പിന്നീട് ത്രേതായുഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അത് ‘ജാനകീശ’ എന്നായി പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 4

ततः षष्टिसहस्राणि वालखिल्या महर्षयः । तत्र सिद्धिमनुप्राप्तास्तेन सिद्धेश्वरेति च

അതിന് ശേഷം അറുപതിനായിരം വാലഖില്യ മഹർഷിമാർ അവിടെ സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു; അതുകൊണ്ട് അത് ‘സിദ്ധേശ്വരൻ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 5

ख्यातं कलौ महादेवि युगलिंगं महाप्रभम् । तद्दृष्ट्वा मुच्यते पापैर्दुःखदौर्भाग्यसंभवैः

ഹേ മഹാദേവി, കലിയുഗത്തിൽ ഇത് മഹാപ്രഭമായ ‘യുഗലിംഗം’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഇതിന്റെ ദർശനം മാത്രത്താൽ ദുഃഖവും ദൗർഭാഗ്യവും ജനിപ്പിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 6

यस्तं पूजयते भक्त्या नारी वा पुरुषोऽपि वा । संस्नाप्य विधिवद्भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्

സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാലും, ആരെങ്കിലും ആ ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുകയും വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ അഭിഷേകസ്നാനം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

Verse 7

स्नात्वा च पुष्करे तीर्थे यस्तल्लिगं प्रपूजयेत् । नियतो नियताहारो मासमेकं निरन्तरम्

പുഷ്കര തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ആരെങ്കിലും ആ ലിംഗത്തെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, നിയന്ത്രിതനായി നിയന്ത്രിതാഹാരത്തോടെ ഒരു മാസം നിരന്തരമായി—

Verse 8

दिनेदिने भवेत्तस्य वाजिमेधाधिकं फलम् । माघे मासि तृतीयायां या नारी तं प्रपूजयेत् । तदन्वयेऽपि दौर्भाग्यं दुःखं शोकश्च नो भवेत्

ദിവസംതോറും അവന് അശ്വമേധയാഗത്തേക്കാളും മഹത്തായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. മാഘമാസത്തിലെ തൃതീയ തിഥിയിൽ ഏത് സ്ത്രീ അവനെ പൂജിക്കുന്നുവോ, അവളുടെ വംശത്തിലും ദുര്ഭാഗ്യം, ദുഃഖം, ശോകം എന്നിവ ഉദിക്കുകയില്ല.

Verse 9

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुतं हरति पापानि सौभाग्यं संप्रयच्छति

ഹേ ദേവി! ഇങ്ങനെ പാപനാശകമായ മഹാത്മ്യം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇത് ശ്രവിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ അകന്നു, സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 113

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जानकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ജാനകീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള നൂറ്റിപതിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.