Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 52
वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः
vīkṣyamāṇaḥ surastrībhirnāgārikṛtaketanaḥ | caturbhujadharo bhūtvā vanamālāvibhūṣitaḥ | saṃstūyamāno munibhiryāti viṣṇvālayaṃ naraḥ
ദേവസ്ത്രീകൾ ദർശിക്കുന്നവനായി, ദിവ്യനിവാസത്തിൽ പാർത്തു, ചതുര്ഭുജനായി വനമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്—മുനിമാർ സ്തുതിക്കുന്നവനായി—ആ മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
Skanda (deduced)
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (Viṣṇvālaya-darśana)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim, now radiant and four-armed like Viṣṇu, adorned with a vanamālā, is praised by sages while celestial women look on; he proceeds toward a resplendent Viṣṇu-temple/abode.
FAQs
Devotional tīrtha-practice culminates in divine proximity—described as entry into Viṣṇu’s abode.
The Dvārakā-region tīrtha context, especially the Gomati confluence praised in this chapter.
Implicit continuation of snāna and worship; the verse states the resulting spiritual ‘fruit’ (phala).