Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 48
ये नित्यं प्रातरुत्थाय द्वारकेति वदंति च । तीर्थकोटिभवं पुण्यं लभंते च दिनेदिने
ye nityaṃ prātarutthāya dvāraketi vadaṃti ca | tīrthakoṭibhavaṃ puṇyaṃ labhaṃte ca dinedine
ആർ നിത്യവും പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ‘ദ്വാരകാ’ എന്നു ഉച്ചരിക്കുമോ, അവർ ദിനംപ്രതി കോടി തീർത്ഥയാത്രകളിൽ നിന്നുള്ള പുണ്യത്തുല്യമായ പുണ്യം പ്രാപിക്കും।
Narrator (contextual Purāṇic voice within Dvārakā Māhātmya; specific speaker not stated in the verse)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: (Implied) the Purāṇic audience
Scene: A simple domestic dawn: a devotee rises, folds hands, and softly says ‘Dvārakā’; behind, a visionary overlay shows countless tīrthas converging into the single syllables, like rivers flowing into the sea near Dvārakā.
FAQs
Tīrtha-nāma is spiritually potent: even uttering ‘Dvārakā’ daily is treated as a vast purifier and merit-generator.
Dvārakā itself is directly glorified as a name and sacred geography.
Morning utterance/recitation of the name ‘Dvārakā’ as a daily devotional practice.