Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

ശ്രീ പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—കലിയുഗത്തിൽ ശ്വപചൻ (ചാണ്ഡാളൻ) പോലും രാത്രിയിൽ ജാഗരിച്ച് നിത്യമായി ‘കൃഷ്ണ, കൃഷ്ണ’ എന്നു ജപിച്ചാൽ, അവൻ നിശ്ചയമായും കൃഷ്ണരൂപം പ്രാപിക്കും।

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

കലിയുഗത്തിൽ ആരെങ്കിലും പകലും രാത്രിയും “കൃഷ്ണ, കൃഷ്ണ—കൃഷ്ണ” എന്നു ആവർത്തിച്ചു ജപിച്ചാൽ, അവൻ നിത്യമായി പത്തായിരം യജ്ഞങ്ങൾക്കു തുല്യമായ പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു; അത് കോടി തീർത്ഥങ്ങളുടെ പാവിത്ര്യത്തിൽ നിന്നുദ്ഭവിച്ചതാണ്.

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ഏകാദശി പൂർണ്ണമായിട്ടും ദ്വാദശിയിലേക്കും വ്യാപിച്ചു നീളുമ്പോൾ, ആ തിഥി ‘ഉന്മീലിനി’ എന്നു പ്രസിദ്ധം—തിഥികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ തിഥി.

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

വഞ്ജുലീ-വാസരത്തിൽ രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവർക്ക്, വെറും അർദ്ധ മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ പത്തായിരം ഗുണം പത്തായിരം യജ്ഞങ്ങൾക്കു തുല്യമായ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

മുനിശ്രേഷ്ഠാ! ദ്വാദശി പൂർണ്ണമായിട്ടും അടുത്ത ദിവസം വ്യാപിച്ചു ത്രയോദശിവരെ എത്തുകയാണെങ്കിൽ, അത്തരം വഞ്ജുലീ-യോഗം കലിയുഗത്തിൽ ദുർലഭമാണ്.

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

ഉന്മീലിനി തിഥി ലഭിച്ചപ്പോൾ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവർക്ക്, അർദ്ധ നിമിഷം കൊണ്ടുതന്നെ ഒരു കോടി പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്ത ഫലം നൽകുന്ന പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

ഏകാദശി സമ്പൂർണ്ണമായി ദിനംപ്രതി വർദ്ധിച്ചാൽ, ദർശം (അമാവാസി)യും പൗർണമാസിയും—ഇരണ്ടും ‘പക്ഷവൃദ്ധി’, അഥവാ പക്ഷത്തിന്റെ ദീർഘത, എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

പക്ഷവൃദ്ധി ഉണ്ടാക്കുന്ന തിഥി വന്നപ്പോൾ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവർ, നിമിഷത്തിന്റെ നാലിലൊന്നു സമയമാത്രം കൊണ്ടും കോടി ഗോദാനഫലം നൽകുന്ന പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

ശ്രീ പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി, ദാഹവും പ്രളയവും സ്പർശിക്കാത്ത പരമസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

സ്വയം ശ്രീകൃഷ്ണൻ ചക്രം കഴുകിയ സ്ഥലമാണ് ‘ചക്രതീർത്ഥം’ എന്നു പ്രസിദ്ധം—ഹരിയുടെ പരമ പുണ്യതീർത്ഥം. അവിടെ ചക്രമുദ്രയുള്ള കല്ലുകൾ ഉദ്ഭവിച്ച് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

അവിടെയേ തന്നെ പന്ത്രണ്ടു ചക്രമുദ്രകളോടുകൂടിയ കല്ല് ലഭിച്ചാൽ, അതിനെ ‘ദ്വാദശാത്മ’ എന്നു അറിയണം; അത് മോക്ഷദായകനെന്നു കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

ദ്വാരവതിയിൽ ഏകചക്രചിഹ്നം പതിഞ്ഞ മനോഹരമായ ശില ‘സുദർശനം’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധം; അത് ഏകഫലമായ മോക്ഷം നൽകുന്നു.

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

രണ്ടുതവണ ജപിച്ചാൽ ലക്ഷ്മീ–നാരായണരുടെ പ്രാപ്തി; അവർ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഫലദാതാക്കൾ. മൂന്നുതവണ ജപിച്ചാൽ അച്യുതദേവൻ ലഭിക്കും; അദ്ദേഹം ഇന്ദ്രപദം പോലും നൽകുന്നു.

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

നാലുതവണ ജപിച്ചാൽ ജനാർദ്ദനൻ—ചക്രധാരി, സമൃദ്ധിദാതാവ്, വിഘ്നഹർത്താവ്—ലഭിക്കും; അഞ്ചുതവണ ജപിച്ചാൽ വാസുദേവൻ ലഭിച്ച് ജനനമരണഭയം അകറ്റുന്നു.

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

ആറുതവണ ജപിച്ചാൽ ആ പ്രഭു പ്രദ്യുമ്നനായി ലഭിച്ച് ലക്ഷ്മിയും കാന്തിയും നൽകുന്നു; ഏഴുതവണ ജപിച്ചാൽ ബലദേവനായി ലഭിച്ച് ഗോത്രവും കീർത്തിയും വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

ഭക്തിയോടെ എട്ടുതവണ ജപിച്ചാൽ പുരുഷോത്തമൻ അഭിലഷിത വരം നൽകുന്നു; നവവ്യൂഹം എല്ലാം നൽകുന്നു—അവൻ സുരോത്തമർക്കും ദുർലഭൻ.

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

പത്ത് ജപങ്ങളാൽ അവൻ രാജ്യം നല്കുന്നവൻ—ദശാവതാരങ്ങളുടെ അധിപതി. പതിനൊന്ന് ജപങ്ങളാൽ അനിരുദ്ധപ്രഭു ഐശ്വര്യവും ദിവ്യസമ്പത്തും പ്രസാദിക്കുന്നു.

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

നിർവാണം ദ്വാദശാത്മകമെന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു; ദ്വാദശ ചക്രരൂപങ്ങളാൽ അത് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിന് അപ്പുറം അനന്തപ്രഭു ആത്മസുഖവും മോക്ഷവും രണ്ടും പ്രസാദിക്കുന്നു.

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

അവിടെ ഉള്ള ഏതൊരു കല്ലുകളും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ചക്രമുദ്രയാൽ മുദ്രിതമായാൽ, അവയെ സ്പർശിക്കുന്നതുമാത്രംകൊണ്ട് സകല പാപകല്മഷങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപങ്ങളും, മനസ്-വാക്ക്-കായ കർമജന്യമായ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും—ചക്രാങ്കിതമായതിനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ എല്ലാം ലയിച്ചുപോകുന്നു.

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

മ്ലേച്ഛദേശത്തിലായാലും ശുഭപ്രദേശത്തിലായാലും—എവിടെ ചക്രാങ്കം നിലകൊള്ളുന്നുവോ, ഹേ സുന്ദരി, അതിന്റെ ചുറ്റും പന്ത്രണ്ട് യോജന വരെ എന്റെ പുണ്യക്ഷേത്രമാണ്.

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

മരണകാലം വന്നെത്തുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ പാപദലനകരമായ ചക്രചിഹ്നം ധരിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

ഗോമതീ സംഗമത്തിലും അതുപോലെ ഭൃഗുതീർത്ഥത്തിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ, പാപിയായാലും അവൻ വീണ്ടും മാതൃഗർഭത്തിൽ വസിക്കുകയില്ല।

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

താമസമായോ രാജസമായോ ചെയ്ത വിഷ്ണുപൂജയും സാത്ത്വികഫലമായി മാറുന്നു—നദിജലം സമുദ്രത്തിലെത്തി സമുദ്രസ്വഭാവം കൈക്കൊള്ളുന്നതുപോലെ।

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ നാലാം ദ്വാരകാമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ദ്വാരകാക്ഷേത്രസ്ഥ സുദർശനാദി അനന്താന്ത ചക്രചിഹ്നാങ്കിത പാഷാണങ്ങളുടെ മഹിമയും അവയുടെ പൂജാഫലാദികളുടെ വിവരണവും’ എന്ന പേരിലുള്ള മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।