Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
माहात्म्यं द्वारकायास्तु अथवा यः शृणोति च । विशेषेण तु वैशाख्यां जयंत्याश्चैव जागरे
māhātmyaṃ dvārakāyāstu athavā yaḥ śṛṇoti ca | viśeṣeṇa tu vaiśākhyāṃ jayaṃtyāścaiva jāgare
ഭക്തിയോടെ ദ്വാരകയുടെ മഹാത്മ്യം ശ്രവിക്കുന്നവൻ—വിശേഷിച്ച് വൈശാഖമാസത്തിൽ, ജയന്തിയുടെ രാത്രിജാഗരണത്തിൽ—വിശിഷ്ട പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A night-time assembly in Dvārakā: devotees seated with lamps, listening to a reciter narrate Dvārakā-māhātmya; the sea breeze, temple spire, and Kṛṣṇa’s presence felt. A calendar cue: Vaiśākha moon and ‘Jayantī’ vigil atmosphere.
FAQs
Hearing sacred-place glorification (māhātmya-śravaṇa) is itself a potent devotional act, intensified by auspicious calendrical times.
Dvārakā, explicitly through its māhātmya.
Listening to Dvārakā Māhātmya, particularly in Vaiśākha and during the Jayantī night-vigil (jāgara).