Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 36
त्यक्त्वा च वाहने श्रेष्ठे दण्डवत्पतितौ भुवि । ऊचतुश्च तदा देवौ द्वारकां प्रति हर्षितौ
tyaktvā ca vāhane śreṣṭhe daṇḍavatpatitau bhuvi | ūcatuśca tadā devau dvārakāṃ prati harṣitau
ശ്രേഷ്ഠ വാഹനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ രണ്ടു ദേവന്മാർ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരമായി ഭൂമിയിൽ വീണു. പിന്നെ ഹർഷത്തോടെ ദ്വാരകയിലേക്കു മുഖം തിരിച്ച് സംസാരിച്ചു.
Narrator (describing the two gods, i.e., Brahmā and Maheśa from prior context)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Two radiant gods dismount from their splendid vāhanas and fall in full daṇḍavat on the earth, faces turned toward the distant, ocean-girt Dvārakā, their bodies expressing reverent joy.
FAQs
True greatness is met with humility: even exalted gods model surrender through daṇḍavat-praṇāma before a supremely holy abode.
Dvārakā is revered as a sacred presence worthy of full prostration.
Daṇḍavat-praṇāma (full prostration) is exemplified as an act of devotion upon arriving at the holy place.