Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 96
त्यजते यां कलौ नैव कृष्णो देवकिनन्दनः । कर्मणा मनसा वाचा तां पुरीं को न सेवते
tyajate yāṃ kalau naiva kṛṣṇo devakinandanaḥ | karmaṇā manasā vācā tāṃ purīṃ ko na sevate
കലിയുഗത്തിലും ദേവകീനന്ദനൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉപേക്ഷിക്കാത്ത ആ പുരിയെ, കർമംകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും വാക്കുകൊണ്ടും ആരാണ് സേവിക്കാതിരിക്കുക?
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Devotees approach Dvārakā with folded hands; threefold devotion shown: one offers flowers (deed), one chants (speech), one meditates (mind). A subtle Kṛṣṇa aura pervades the city even in Kali age.
FAQs
Holiness is sustained by divine presence; devotion should be complete—through body, mind, and speech.
Dvārakā, identified as abidingly connected with Kṛṣṇa even in Kali-yuga.
Sevā/bhakti with trikāraṇa (karma–manas–vāc) is recommended as the mode of honoring the city.