Adhyaya 44
‘ഗജതീർത്ഥപ്രഭാവവർണനം’ എന്ന ഈ അധ്യായത്തിൽ പുലസ്ത്യ ഋഷി രാജാവിനെ ‘അനുത്തമ’മായ ഗജതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകേണ്ട വിധിയും അതിന്റെ മഹത്വവും ഉപദേശിക്കുന്നു. പൂർവകാലത്ത് ദിഗ്ഗജങ്ങൾ ശുദ്ധാചാരികളായി സംയമത്തോടെ അവിടെ തപസ്സു ചെയ്തു; ഐരാവതപ്രമുഖ ലോകധാരക ഗജങ്ങളോടൊപ്പം അവരുടെ തപശ്ചര്യ ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ പ്രാമാണ്യവും മഹിമയും സ്ഥാപിച്ചതായി പറയുന്നു. അധ്യായത്തിന്റെ കേന്ദ്രം സമ്യക് സ്നാനം തന്നെയാണ്. ഭക്തിയോടെ വിധിപൂർവം ഗജതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് ഗജദാനം ചെയ്തതിനു തുല്യമായ പുണ്യഫലം ലഭിക്കും എന്നതാണ് വ്യക്തമായ ഫലശ്രുതി. ഇങ്ങനെ തീർത്ഥഭൂഗോളം, മാതൃകാപരമായ തപസ്സിന്റെ ചരിത്രം, പുണ്യസമത്വം—ഇവയെ ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠാ, തുടർന്ന് അനുത്തമമായ ഗജതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ പൂർവ്വകാലത്ത് ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള ദിഗ്ഗജങ്ങൾ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
ഹേ രാജാവേ, ഐരാവതൻ മുതലായ ഭൂഭാരധാരികളായ മറ്റ് ഗജങ്ങൾ പൂജിക്കുന്ന ആ തീർത്ഥത്തിൽ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഗജദാനഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ ‘ഗജതീർത്ഥപ്രഭാവവർണ്ണനം’ എന്ന നാൽപ്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।