Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 87
क्षीराब्धेर्मथ्यमानस्य पर्वतो हि रसातलम् । गतः स तत्क्षणादेव कूर्मो भूत्वा रमापतिः । उद्धृतस्तत्क्षणादेव तदद्भुतमिवाभवत्
kṣīrābdhermathyamānasya parvato hi rasātalam | gataḥ sa tatkṣaṇādeva kūrmo bhūtvā ramāpatiḥ | uddhṛtastatkṣaṇādeva tadadbhutamivābhavat
ക്ഷീരസാഗരം മഥിക്കുമ്പോൾ പർവ്വതം ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ രസാതലത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നു. അതേ നിമിഷം രമാപതി ഭഗവാൻ കൂർമരൂപം ധരിച്ചു അതിനെ ഉടൻ ഉയർത്തി; അത്ഭുതകരമായതായി തോന്നി।
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: Mandara sinks; the ocean churn pauses; Viṣṇu appears as a colossal tortoise beneath the mountain, lifting it as waves surge and gods look on in astonishment.
FAQs
When the foundation fails, the Divine becomes the support; avatāra is portrayed as God’s compassionate intervention to uphold the cosmic work.
No earthly tīrtha is directly praised; the verse describes a cosmic event (Kṣīrasāgara and Rasātala).
None.