Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 11
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य नारदस्य महात्मनः । आसनात्सहसोत्थाय तैः सर्वैः परिवारितः । आगच्छत्त्वरया शक्रो गुरोर्गेहमतंद्रितः
etacchrutvā vacastasya nāradasya mahātmanaḥ | āsanātsahasotthāya taiḥ sarvaiḥ parivāritaḥ | āgacchattvarayā śakro gurorgehamataṃdritaḥ
മഹാത്മാവായ നാരദന്റെ ആ വചനങ്ങൾ കേട്ട ഉടൻ ശക്രൻ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. എല്ലാ പരിചാരകരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, താമസമില്ലാതെ ഗുരുവിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ചെന്നു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating
Listener: Śaunaka and sages (frame implied)
Scene: Indra (Śakra) rises abruptly from a jeweled seat in the celestial assembly, attendants clustering around, and rushes toward Bṛhaspati’s serene hermitage-palace.
FAQs
True repentance is prompt and active—one must immediately correct wrongdoing, especially toward a guru.
The Kedārakhaṇḍa context supports the broader sanctity of Kedāra, but this verse centers on moral action rather than a pilgrimage act.
No formal rite is described; the practical dharma is to approach the guru quickly and seek reconciliation.