Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 49
लिंगे लयं समाधाय कयापि कलया स्थितम् । अन्यच्छिरोविवृश्च्यैवं तेनापि शिवपूजनम् । कृतं नैवान्यमुनिना तथा चैवापरेणहि
liṃge layaṃ samādhāya kayāpi kalayā sthitam | anyacchirovivṛścyaivaṃ tenāpi śivapūjanam | kṛtaṃ naivānyamuninā tathā caivāpareṇahi
ലിംഗത്തിൽ തന്റെ ചൈതന്യം ലയിപ്പിച്ച്, ഏതോ ദിവ്യകലയുടെ ബലത്തിൽ അവൻ അവിടെ തന്നെ സ്ഥിരനായി നിലകൊണ്ടു. പിന്നെ അതേവിധം മറ്റൊരു ശിരസ്സും ഛേദിച്ച്, വീണ്ടും ശിവപൂജ ചെയ്തു—ഇത്തരം കർമ്മം മറ്റൊരു മുനിയും, മറ്റാരും ചെയ്തിട്ടില്ല.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: assembled ṛṣis (Naimiṣāraṇya frame, typical)
Scene: A fierce ascetic scene: Rāvaṇa in intense tapas before a Himalayan liṅga, entering absorption; the dramatic motif of repeated self-offering while the liṅga radiates stillness.
FAQs
Devotion becomes extraordinary when the mind dissolves into the deity (liṅge layaḥ) and worship is sustained with unwavering resolve.
Kedāra-kṣetra is the implied pilgrimage setting where Śiva’s presence and worship are celebrated.
Śiva-pūjā of the Liṅga is highlighted; the narrative describes repeated offerings as a legendary exemplar, not a general injunction.