Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 105
मिथिलाधिपतेः कन्या या उक्ता ब्रह्मवादिभिः । सा ब्रह्मविद्यावतरत्सुराणां कार्य्यसिद्धये । सीता जाता लांगलस्य इयं भूमिविकर्षणात्
mithilādhipateḥ kanyā yā uktā brahmavādibhiḥ | sā brahmavidyāvataratsurāṇāṃ kāryyasiddhaye | sītā jātā lāṃgalasya iyaṃ bhūmivikarṣaṇāt
മിഥിലാധിപതിയുടെ പുത്രി—ബ്രഹ്മവാദികൾ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ—ദേവകാര്യസിദ്ധിക്കായി ബ്രഹ്മവിദ്യയുടെ അവതാരരൂപമായി അവതരിച്ചു. ഭൂമി ഉഴുതപ്പോൾ ലാംഗലത്തിൽ നിന്ന് അവൾ സീതയായി ജനിച്ചു।
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Tirtha: Mithilā / Janakpur sacred region
Type: kshetra
Scene: Janaka ploughing a consecrated field; from the fresh furrow rises infant Sītā with a luminous aura, attended by sages who recognize her as brahma-vidyā; the scene blends agrarian earth-tones with a supernatural radiance.
FAQs
The divine feminine can manifest as wisdom itself (brahmavidyā) to fulfill cosmic Dharma and restore order.
Mithilā is referenced as Sītā’s royal context; the larger passage remains situated in Kedāra Khaṇḍa of the Skanda Purāṇa.
None; it narrates Sītā’s origin and theological identity.