Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 16
ब्रह्मोवाच । नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः
brahmovāca | namo rudrāya śāṃtāya brahmaṇe paramātmane | tvaṃ hi viśvasṛjāṃ sraṣṭā dhātā tvaṃ prapitāmahaḥ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—ശാന്തസ്വരൂപനായ രുദ്രനേയും ബ്രഹ്മനേയും പരമാത്മാവിനേയും നമസ്കാരം. വിശ്വസൃഷ്ടാക്കളിൽ പോലും നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് സ്രഷ്ടാവ്; നിങ്ങൾ ധാതാവും, എല്ലാവരുടെയും പ്രപിതാമഹനും ആകുന്നു.
Brahmā
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Listener: Rudra/Śiva (Mahādeva)
Scene: Brahmā, four-faced and seated on a lotus, offers folded-hands salutations to serene Rudra—radiant, ash-smeared, with matted locks—against a Himalayan sacred backdrop suggestive of Kedāra.
FAQs
Śiva is praised not only as a deity but as the Supreme Reality (Brahman/Paramātman) behind creation and sustenance.
Kedārakhaṇḍa provides the sacred-geography frame, but the verse itself is theological praise rather than tīrtha-description.
Recitation of namaskāra (salutations) and stuti is implied as a devotional act.