Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 22
ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया । शांत्या च परया तृष्ट्या ज्ञातव्यो हि सदाशिवः
jñātumīśāḥ saṃbhavaṃti bhaktyājñeyastvananyayā | śāṃtyā ca parayā tṛṣṭyā jñātavyo hi sadāśivaḥ
ഭക്തിയാൽ മാത്രമേ ഈശ്വരനെ യഥാർത്ഥമായി അറിയാൻ കഴിയൂ—അനന്യഭക്തിയാൽ. പരമശാന്തിയും ആന്തര തൃപ്തിയും കൊണ്ട് സദാശിവനെ നിശ്ചയമായി സാക്ഷാത്കരിക്കണം।
Bṛhaspati
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Devas/seekers in the narrative frame
Scene: A devotee before a Śiva-liṅga in a Himalayan sanctum; the deity’s presence is serene and luminous; the devotee’s single-pointed gaze and still posture embody ananya-bhakti, śānti, and tṛpti.
FAQs
Single-minded devotion, supported by peace and contentment, is the direct means to realize Sadāśiva.
Kedāra’s sacred landscape is the broader frame; this verse focuses on the inner sādhana appropriate to such a holy region.
Not a ritual act; it prescribes inner disciplines—ananya-bhakti, śānti, and tṛpti.