Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 73
तथा शिरोमणी चैव तरले च मनोहरे । मुखं सुखोभनं चैव तथा कुपितसुंदरम् । दृष्टं हरेण च पुनः पुनर्द्यूतमकारयत्
tathā śiromaṇī caiva tarale ca manohare | mukhaṃ sukhobhanaṃ caiva tathā kupitasuṃdaram | dṛṣṭaṃ hareṇa ca punaḥ punardyūtamakārayat
അപ്പോൾ അവൾ ശിരോമണിയും മനോഹരമായി മിന്നുന്ന ആഭരണങ്ങളും പണമായി വെച്ചു; അവളുടെ മുഖം സുഖദമായി ദീപ്തമായി, കോപത്തിലുമെന്തോ സുന്ദരമായിരുന്നു. ഇത് കണ്ട ഹരൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പാശക്രീഡ തുടരാൻ ഇടയാക്കി.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Scene: Umā offers crest-jewel and shimmering ornaments; her face is radiant yet beautifully angry; Śiva watches and urges the dice-game to continue—an intimate, playful contest in a divine chamber.
FAQs
Attachment to outward stakes and competitive play can deepen entanglement; the Purāṇic frame hints that inner discernment must govern emotion.
Indirectly tied to Kedāra’s sacred narrative canvas; the verse itself is character-driven rather than tīrtha-descriptive.
None; it narrates the continuation of the game and the offering of ornaments.