मुक्तिं सायुज्यतां प्राप्तः शिवरात्रेरुपोषणात् । तेन लब्धं शिवाज्जन्म पुरा यत्कथितं मया
muktiṃ sāyujyatāṃ prāptaḥ śivarātrerupoṣaṇāt | tena labdhaṃ śivājjanma purā yatkathitaṃ mayā
ശിവരാത്രി ഉപവാസംകൊണ്ട് അവൻ ശിവസായുജ്യരൂപ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ ശിവൻ പ്രസാദിച്ച ജന്മം അവനു ലഭിച്ചു—ഞാൻ മുമ്പേ പറഞ്ഞതുപോലെ.
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style
Tirtha: Mahāśivarātri (as vrata within Kedāra-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Audience within Kedāra-khaṇḍa frame
Scene: A luminous merging: the devotee-king’s subtle form dissolves into Śiva’s radiance above the liṅga, symbolizing sāyujya; attendants and sages witness with awe.
Śivarātri observance is portrayed as powerful enough to grant sāyujya-mukti—union with Śiva.
Kedāra-kṣetra context (Kedārakhaṇḍa), where Śivarātri’s salvific merit is emphasized.
Śivarātri upoṣaṇa (fasting/observance on the night of Śiva).