Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 78
येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः । अरूपोयं विरूपाक्षो ह्यकुलीनोऽयमुच्यते
yeye āgamikāścādre naṣṭāste nātra saṃśayaḥ | arūpoyaṃ virūpākṣo hyakulīno'yamucyate
ഹേ അദ്രേ! ഈ പർവതത്തിൽ നീ കൽപ്പിക്കുന്ന ഏത് ‘ആഗമിക’ പ്രമാണങ്ങളും നശിച്ചിരിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. അവൻ നിരാകാരൻ; ‘വിരൂപാക്ഷ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടാലും കുലരഹിതനെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
Nārada (within Sūta’s narration)
Tirtha: Kedāra
Type: peak
Listener: Adri/Parvata (addressed)
Scene: On a snowy ridge, a speaker declares that imagined āgamic authorities are ‘lost’ here; a formless radiance pervades the scene while a liṅga or subtle Virūpākṣa icon appears as a sign; scrolls or palm-leaves lie scattered, symbolizing the limits of textual proof.
FAQs
Śiva transcends form, lineage, and even the grasp of purely external authorities; he is ultimately arūpa (formless) and beyond social classification.
The verse is situated within Kedārakhaṇḍa’s mountain-sacred setting, reinforcing the Śaiva holiness of the Kedāra region.
None directly; the emphasis is doctrinal—recognizing Śiva as formless and beyond conventional categorization.