Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 40
सुपर्णमारुह्य तदा महात्मा योगीश्वराणां प्रभुरच्युतो महान् । ययौ तदाऽकाशपथा हरिः स्वयं सनारदो देववरैः समेतः
suparṇamāruhya tadā mahātmā yogīśvarāṇāṃ prabhuracyuto mahān | yayau tadā'kāśapathā hariḥ svayaṃ sanārado devavaraiḥ sametaḥ
അപ്പോൾ മഹാത്മാവും യോഗീശ്വരന്മാരുടെ പ്രഭുവുമായ മഹാ അച്യുതൻ സുപർണൻ (ഗരുഡൻ)മേൽ കയറി. ഹരി സ്വയം നാരദനോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാരുമായി ചേർന്ന് ആകാശമാർഗ്ഗത്തിൽ യാത്ര ചെയ്തു।
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa tradition, Mahēśvarakhaṇḍa narrative voice)
Tirtha: Kedāra (destination implied)
Type: kshetra
Scene: Viṣṇu (Acyuta) mounted on Garuḍa, soaring through the sky; Nārada and foremost gods accompany, forming a celestial convoy above mountains and clouds.
FAQs
Divine journeys sanctify sacred geography; the gods themselves honor dharmic summons and tīrtha-space.
Kedārakhaṇḍa’s Himalayan region is the implied sacred setting, associated with Kedāra tīrthas.
None directly; it narrates Viṣṇu’s arrival as part of the Mahātmya’s sacred storyline.