Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
एकोऽनेकत्वमापन्नो निर्गुणो हि गुणावृतः । स्वज्योतिर्भाति यो नित्यं परज्योत्स्नान्वितोऽभवत् । स्वतंत्रः परतंत्रश्च त्वया देवि महत्कृतम्
eko'nekatvamāpanno nirguṇo hi guṇāvṛtaḥ | svajyotirbhāti yo nityaṃ parajyotsnānvito'bhavat | svataṃtraḥ parataṃtraśca tvayā devi mahatkṛtam
ഒരേയൊരു തത്ത്വം അനേകരൂപമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; നിർഗുണൻ ഗുണങ്ങളാൽ ആവൃതനായതുപോലെ ആയി. നിത്യം സ്വജ്യോതിയിൽ ദീപ്തനായവൻ പരജ്യോത്സ്നയോടുകൂടി യുക്തനായി. സ്വതന്ത്രൻ പരതന്ത്രനായി—ഹേ ദേവി, ഈ മഹത്തായ പരിവർത്തനം നിനക്കാൽ സംഭവിച്ചു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating within Māheśvarakhaṇḍa context
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Scene: A cosmic tableau: the One radiance splitting into many rays; a veiling curtain of guṇas; Devī as the luminous power beside Śiva’s self-effulgent light, illustrating dependence/independence as a divine play.
FAQs
Multiplicity and dependence are appearances produced through Śakti/Māyā; the seeker is urged to remember the self-luminous Reality beyond guṇas.
The setting is Kedāra-khaṇḍa (Kedārakṣetra), but the verse focuses on metaphysics rather than a site-description.
None explicitly; it is a theological explanation of how the One appears as the world.