Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 4
येषां हृदि स्थितो विष्णुस्ते वै पात्रतमा ध्रुवम् । यस्य नाम्ना सर्वमिदं पवित्रमिव चोच्यते
yeṣāṃ hṛdi sthito viṣṇuste vai pātratamā dhruvam | yasya nāmnā sarvamidaṃ pavitramiva cocyate
ആരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വിഷ്ണു വസിക്കുന്നുവോ, അവർ തന്നെയാണ് നിശ്ചയമായി ഏറ്റവും ഉത്തമ പാത്രങ്ങൾ. ആരുടെ നാമം കൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം പവിത്രമെന്നപോലെ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നത്.
Daitya (speaker in the dialogue)
Tirtha: Kedāra (context)
Type: kshetra
Scene: Teaching tableau: devotees with Viṣṇu in their hearts are shown as radiant recipients; the Name of Viṣṇu spreads a purifying aura across the scene.
FAQs
The highest worthiness is inner devotion; the Divine Name and indwelling Lord are sources of purity.
No single tīrtha is specified; the verse supports Kedārakhaṇḍa’s dharma-teaching atmosphere.
Implicitly, charity should be offered to worthy recipients—those established in devotion—along with reverence for the Divine Name.