Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 122
विरोचनगृहं प्राप्त इंद्रो वाक्यमुवाच ह । स्थविरो ब्राह्मणो भूत्वा देहीति मम सुव्रत । मनस्वी त्वं च दैत्येंद्र दाता च भुवनत्रये
virocanagṛhaṃ prāpta iṃdro vākyamuvāca ha | sthaviro brāhmaṇo bhūtvā dehīti mama suvrata | manasvī tvaṃ ca daityeṃdra dātā ca bhuvanatraye
വൈരോചനന്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു—“ഞാൻ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണനായി വന്നിരിക്കുന്നു; ഹേ സുവ്രത, എനിക്ക് ദാനം തരിക. ഹേ ദൈത്യേന്ദ്ര, നീ മഹാമനസ്കനും ത്രിലോകത്തും ദാതാവെന്നു പ്രസിദ്ധനും ആകുന്നു.”
Indra (in brāhmaṇa disguise)
Tirtha: Kedāra (contextual frame)
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage audience
Scene: Indra, disguised as an aged brāhmaṇa, stands at the threshold of Virocana’s house, begging and praising the Daitya-king’s famed generosity before the asura court.
FAQs
The fame of a giver is upheld across worlds; honoring supplicants is central to dharma.
No tīrtha is specified; the verse is a dialogue scene within Kedārakhaṇḍa’s dharma narrative.
The implied practice is dāna to a brāhmaṇa/atithi (alms-giving), though no formal rite is detailed.