Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
तदाकर्ण्य व्यवस्यासौ तथ्यं मद्वचनं हृदा । पश्चात्तापसमोपेतो मुनिर्मामित्यथाब्रवीत्
tadākarṇya vyavasyāsau tathyaṃ madvacanaṃ hṛdā | paścāttāpasamopeto munirmāmityathābravīt
അത് കേട്ട് ആ മുനി എന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമെന്നു ഹൃദയത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു; പിന്നെ പശ്ചാത്താപത്തോടെ നിറഞ്ഞ് എന്നോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു।
The cursed petitioner (unnamed in the snippet)
Listener: Muni (character within the episode)
Scene: A sage, head bowed, hands joined, eyes moist with remorse, acknowledging the speaker’s truth; the teacher/narrator stands calm, authoritative; the moment is intimate and transformative.
FAQs
Recognizing truth and feeling remorse is the turning point that restores dharmic clarity.
No tīrtha is mentioned.
None explicitly; it indicates inner repentance as the precursor to any correction.