Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 135
धन्यं यशस्यं नियतं सुपुण्यं स्वर्मोक्षदं पापहरं नराणाम् । शृणोति नित्यं नियतः शुचिः पुमान्भित्त्वा रविं विष्णु पदं प्रयाति
dhanyaṃ yaśasyaṃ niyataṃ supuṇyaṃ svarmokṣadaṃ pāpaharaṃ narāṇām | śṛṇoti nityaṃ niyataḥ śuciḥ pumānbhittvā raviṃ viṣṇu padaṃ prayāti
ഇത് ധന്യം, യശോദായകം, അവ്യഭിചാരിയും അതിപുണ്യകരവും—മനുഷ്യർക്കു സ്വർഗ്ഗമോക്ഷദായകവും പാപഹരവും. നിയമശീലനും ശുചിയുമായ പുരുഷൻ നിത്യം ഇത് ശ്രവിച്ചാൽ, സൂര്യത്തെ അതിക്രമിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Listener: general disciplined hearer (niyataḥ śuciḥ pumān)
Scene: A pure, disciplined devotee listens daily; a symbolic ascent is shown: crossing the solar orb and moving toward a radiant Vaikuṇṭha/Viṣṇu-pada, while sins fall away as dark fragments.
FAQs
Regular devotional listening, combined with purity and discipline, is portrayed as a direct path to liberation.
The benefits are tied to the Koṭitīrtha māhātmya being recited in this chapter.
Nitya-śravaṇa—hearing the sacred māhātmya daily, while remaining śuci (pure) and niyata (disciplined).