Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 18
यस्य प्रसादात्तं मुक्त्वा कृष्णं हा स्तौषि यज्जयी । अथ स्वयं कौरवाणामुत्पन्नं कुलसत्तमे
yasya prasādāttaṃ muktvā kṛṣṇaṃ hā stauṣi yajjayī | atha svayaṃ kauravāṇāmutpannaṃ kulasattame
ആരുടെ പ്രസാദത്താൽ നീ ജയശീലനായിരിക്കുന്നുവോ, അവനെ വിട്ട് അയ്യോ! നീ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കുലശ്രേഷ്ഠാ, കൗരവരിൽ നിന്നുയർന്ന ഈ ദുരിതം സത്യമായും സംഭവിച്ചു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced; Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Scene: A tense admonition in a royal hall: a counselor/elder rebukes a hero for abandoning the true giver of victory and praising Kṛṣṇa instead, pointing to the Kaurava-born calamity now unfolding.
FAQs
It warns against forgetting the true source of grace behind success; ingratitude and misdirected dependence invite suffering and conflict.
No tīrtha is mentioned; the verse is a theological-ethical reflection tied to the Kaurava conflict.
No explicit ritual; the implied dharma is grateful praise and remembrance of the bestower of grace.