Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 9
रवेणैव मृतं चक्रे सानुगं स्फुटितहृदम् । ततोवन्ती श्मशानस्था महारावानमुंचत
raveṇaiva mṛtaṃ cakre sānugaṃ sphuṭitahṛdam | tatovantī śmaśānasthā mahārāvānamuṃcata
അവൾ തന്റെ ഗർജനമാത്രം കൊണ്ടു തന്നെ അവനെ അനുചരന്മാരോടുകൂടി മരണത്തിലാക്കി; ഹൃദയം പിളർന്നുപോയി. പിന്നെ ശ്മശാനത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ മഹാപ്രതിധ്വനിയായ നാദം മുഴക്കി।
Sūta
Tirtha: Śmaśāna-sthāna (unnamed)
Type: kshetra
Scene: Kālikā kills the enemy and his retinue by roar alone—hearts shattered. She stands in the cremation-ground and releases another mighty cry, shaking the worlds; ash, bones, and spectral ambience surround her.
FAQs
The Divine can dissolve evil instantly; the cremation-ground setting also teaches impermanence and the conquest of fear.
No named tīrtha appears; “śmaśāna” is a symbolic sacred space associated with fierce forms of the Goddess.
None explicitly; the imagery supports contemplations on vairāgya (detachment) and protective devotion to the Goddess.