Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 21
खलाश्चौरा गताः क्वापि ततो नत्वाऽगता वयम् । तस्मासर्वं संत्यजामो भयभीता वयं मुने
khalāścaurā gatāḥ kvāpi tato natvā'gatā vayam | tasmāsarvaṃ saṃtyajāmo bhayabhītā vayaṃ mune
ആ ദുഷ്ട കള്ളന്മാർ എങ്ങോട്ടോ പോയിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ നമസ്കരിച്ചു വീണ്ടും മടങ്ങിവന്നു. അതിനാൽ, ഹേ മുനേ, ഭയഭീതരായി ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
Śātātapa (continuing)
Listener: muni (addressed as ‘O sage’)
Scene: Pilgrims return after bowing to a sage, hands folded, faces strained; their bundles lie loosened as if ready to be left behind, conveying fear-driven renunciation.
FAQs
Fear can push people to abandon duties; the text soon redirects that fear toward reliance on sacred refuge and right counsel.
Contextually connected to Stambhatīrtha and its promise of protection and merit.
None directly; it depicts approaching a sage (guru-counsel) as a dharmic response to crisis.