Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 58
रूपे गंधे रसे बाह्ये तादृशस्य तु का कथा । दृष्ट्वा य आत्मनात्मानं समाधिं लभते पुनः
rūpe gaṃdhe rase bāhye tādṛśasya tu kā kathā | dṛṣṭvā ya ātmanātmānaṃ samādhiṃ labhate punaḥ
അവൻ ബാഹ്യസ്പർശത്താലും അപ്രഭാവിതനാണെങ്കിൽ, ബാഹ്യരൂപം, ഗന്ധം, രസം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയണം! ആത്മാവാൽ ആത്മാവിനെ ദർശിച്ച് അവൻ വീണ്ടും സമാധി പ്രാപിക്കുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Scene: A yogin’s inner vision: within his heart-lotus, a luminous Self reflected in the Self—like a lamp lighting itself; external sense-objects (forms, fragrances, tastes) appear as faint, dissolving motifs at the margins.
FAQs
Sense-objects lose their power when Self-knowledge dawns; inner realization naturally culminates in samādhi.
No tīrtha is specified in this verse; it teaches universal yoga-dharma within the Purāṇic frame.
No external rite is mentioned; the practice implied is inward contemplation leading to samādhi.