Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 77
त्वया च तोषितो वत्स तव दद्मि वरंत्वमुम् । सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि
tvayā ca toṣito vatsa tava dadmi varaṃtvamum | sarvajño bhuvi bhūtvā tvaṃ tato muktimavāpsyasi
വത്സാ, നീ എന്നെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ ഞാൻ നിനക്ക് ഈ വരം നൽകുന്നു—ഭൂമിയിൽ നീ സർവ്വജ്ഞനായി, തുടർന്ന് മോക്ഷം പ്രാപിക്കും।
Jayāditya (Sūrya)
Tirtha: Jayāditya/Jayārka
Type: kshetra
Listener: Purāṇic audience (implied)
Scene: Jayāditya bestows a boon: rays touch the devotee’s head (jñāna-pradāna), while a subtle upward path/light indicates eventual liberation; the devotee’s posture shifts from pleading to serene gratitude.
FAQs
Devotion culminates in divine gifts that mature from worldly capability (knowledge) into the supreme end (mokṣa).
The verse is about boon-bestowal; it does not directly praise a named pilgrimage site.
None explicitly; it is the result (phala) of pleasing the deity through worship and praise.