Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
शुद्धेन पुण्येन दिवं च शुद्धां पापेन शुद्धेन तथा तमोंधम् । मिश्रेण स्वर्गं नरकं च याति देहस्तथैवास्य भवेच्च तादृक्
śuddhena puṇyena divaṃ ca śuddhāṃ pāpena śuddhena tathā tamoṃdham | miśreṇa svargaṃ narakaṃ ca yāti dehastathaivāsya bhavecca tādṛk
ശുദ്ധ പുണ്യത്താൽ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു; ശുദ്ധ പാപത്താൽ അന്ധകാരമായ തമസ്സിലേക്കു വീഴുന്നു. മിശ്രകർമ്മങ്ങളാൽ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും രണ്ടും അനുഭവിക്കുന്നു; അവന്റെ ദേഹാവസ്ഥയും അതനുസരിച്ച് മിശ്രമാകുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A didactic tableau: a balance/scale of deeds; one path rising to a luminous heaven, another descending into dense darkness; a third bifurcating, showing alternating light and shadow around a human figure.
FAQs
The quality of one’s deeds—pure, sinful, or mixed—directly shapes both destination and experiential condition.
No tīrtha is referenced; the verse presents a general moral-metaphysical principle.
No specific rite is prescribed; it promotes cultivating śuddha-puṇya (pure merit) through dharmic conduct.