एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितस्त्वसौ । आकाशजानि स्रोतांसि तथा कोष्ठविविक्तता
evaṃ vāyvagnisomaiśca dehaḥ saṃdhāritastvasau | ākāśajāni srotāṃsi tathā koṣṭhaviviktatā
ഇങ്ങനെ വായു, അഗ്നി, സോമം എന്നിവയാൽ ഈ ദേഹം ധാരിതമാകുന്നു. ആകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ദേഹത്തിലെ സ്രോതസ്സുകൾ (നാഡി/മാർഗങ്ങൾ) ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്; അതിൽ നിന്നുതന്നെ കോഷ്ടങ്ങളുടെ അന്തർവ്യത്യാസവും ഇടവിടവും ഉണ്ടാകുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A teacher illustrates the body as a temple: vāyu as moving currents, agni as inner flame, soma as cooling nectar; ākāśa as luminous space forming channels and cavities.
Life is sustained by cosmic principles (elements and forces); recognizing this fosters humility and dharmic living.
None is referenced; the verse is cosmological-physiological instruction.
No ritual is prescribed in this verse.