Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 185
जगदुद्भासयन्भासा सूर्यकोटिसमप्रभः । ततो निष्पत्य धरणीं हृष्टरोमाश्रुद्गदः
jagadudbhāsayanbhāsā sūryakoṭisamaprabhaḥ | tato niṣpatya dharaṇīṃ hṛṣṭaromāśrudgadaḥ
അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രഭയാൽ സർവ്വജഗത്തെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു—കോടി സൂര്യന്മാരുടെ തുല്യമായ തേജസ്സോടെ. തുടർന്ന് ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി; രോമാഞ്ചത്തോടെ, കണ്ണുനീരോടെ, ഗദ്ഗദസ്വരത്തോടെ.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Type: temple
Scene: Hari blazes forth with radiance like ten million suns, illuminating the worlds; He descends to the earth overwhelmed with joy—goosebumps, tears, and a choked voice.
FAQs
Divine darśana overwhelms both cosmos and devotee: the Lord’s radiance sanctifies the world, and devotion expresses itself through tears and ecstatic awe.
No named tīrtha appears in this verse; it describes the theophany (divine manifestation) and devotional response.
None directly; it supports the devotional path of darśana and heartfelt reverence.