Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 171
एकः शास्ता न द्वितीयोऽस्ति शास्ता हृद्येव तिष्ठन्पुरुषं प्रशास्ति । तेनाभियुक्तः प्रणवादिवोदकं यता नियुक्तोस्मि तथाचरामि
ekaḥ śāstā na dvitīyo'sti śāstā hṛdyeva tiṣṭhanpuruṣaṃ praśāsti | tenābhiyuktaḥ praṇavādivodakaṃ yatā niyuktosmi tathācarāmi
ഒരേയൊരു ശാസ്താവേ ഉള്ളൂ; രണ്ടാമൻ ഇല്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിച്ച് അവൻ മനുഷ്യനെ ശാസിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ നിയോഗപ്രകാരം, പ്രണവപ്രേരിത ജലം പോലെ, ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Scene: A yogin seated in meditation, a luminous deity enthroned within the heart-lotus; from the praṇava (ॐ) a stream of water-like energy flows, setting the world and the yogin’s actions in motion.
FAQs
It teaches the Antaryāmin doctrine: the one inner Ruler in the heart directs conduct, and the aspirant aligns actions with that command.
No site is named; the māhātmya here is inward—heart-centered divine governance as the true pilgrimage.
Implicitly, praṇava-centered orientation and disciplined obedience to the inner divine ordinance; no external ritual is specified.