Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 139
अकस्माज्जन्ममरणं कीटादीनां तथाविधम् । वर्षाशीतातपैर्दुःखं सुकष्टं मृगपक्षिणाम्
akasmājjanmamaraṇaṃ kīṭādīnāṃ tathāvidham | varṣāśītātapairduḥkhaṃ sukaṣṭaṃ mṛgapakṣiṇām
കീടാദികൾക്ക് ജനനവും മരണവും അപ്രതീക്ഷിതമായി അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും മഴ, തണുപ്പ്, കത്തുന്ന ചൂട് എന്നിവ മൂലമുള്ള ദുഃഖം അത്യന്തം കഠിനമാണ്।
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Listener: Mother (Pārvatī/Umā)
Scene: Tiny insects perish abruptly; deer and birds endure alternating rain, biting cold, and scorching sun—three seasonal forces personified as relentless tormentors over a vulnerable landscape.
FAQs
Life in lower births is fragile and exposed to relentless hardship, highlighting the urgency of righteous living and spiritual aim.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None.