Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 10
यद्वा देवा न संयांति पारं ये च परस्परम् । तत्सृष्टसृष्टसृष्टेषु गणना काऽस्मदादिषु
yadvā devā na saṃyāṃti pāraṃ ye ca parasparam | tatsṛṣṭasṛṣṭasṛṣṭeṣu gaṇanā kā'smadādiṣu
ദേവന്മാർക്കുപോലും പരസ്പരം ഒരാളുടെ പരമപരിധി എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയാത്തുവെങ്കിൽ, സൃഷ്ടിയുടെ മേൽ സൃഷ്ടി മേൽ സൃഷ്ടിയായി വ്യാപിക്കുന്നതിൽ ഞങ്ങളുപോലുള്ളവർക്കെന്തു ഗണനയോ താരതമ്യമോ?
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deductive, Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Scene: Sages contemplate an infinite cascade of worlds—creation emerging from creation—while distant deities appear unable to reach each other’s limits; the foreground shows a human figure shrinking in scale, hands folded, embodying humility.
FAQs
It teaches humility: if even devas cannot fathom ultimate limits, humans should abandon prideful comparisons and rest in reverence.
No tīrtha is referenced; the verse is a cosmological reflection.
None; it is a contemplative statement discouraging arrogant reckoning.