Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 163
मंत्रा दैवता यद्यद्विद्वान्मन्त्रवत्करोति देवताभिरेव तत्करोति यद्ददानि देवतभिरेव तद्ददाति यत्प्रतिगृह्णाति देवताभिरेव तत्प्रतिगृह्णाति तस्मान्नामन्त्रवत्प्रतिगृह्णीयात् नामन्त्रवत्प्रतिपद्यते इति
maṃtrā daivatā yadyadvidvānmantravatkaroti devatābhireva tatkaroti yaddadāni devatabhireva taddadāti yatpratigṛhṇāti devatābhireva tatpratigṛhṇāti tasmānnāmantravatpratigṛhṇīyāt nāmantravatpratipadyate iti
മന്ത്രങ്ങളാണ് ദേവതകൾ. പണ്ഡിതൻ മന്ത്രപൂർവം എന്തു ചെയ്യുകയാണോ, അത് ദേവതകളാൽ തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്; എന്തു ദാനം ചെയ്യുകയാണോ, അത് ദേവതകളാൽ തന്നെയാണ് ദാനം ചെയ്യുന്നത്; എന്തു സ്വീകരിക്കുകയാണോ, അത് ദേവതകളാൽ തന്നെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ മന്ത്രമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കരുത്; മന്ത്രമില്ലാതെ കർമത്തിൽ പ്രവേശിക്കരുത്—എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
Mahākāla quoting Śruti/authoritative statement (contextual)
Listener: King (nṛpa)
Scene: A metaphysical visualization: mantras as radiant deities emerging from the mouth/heart of the learned ritualist; offerings passing through luminous forms into the recipient’s hands.
FAQs
Mantra is not mere sound; it is the divine presence enabling giving and receiving to become sacred and efficacious.
No specific tīrtha is referenced; the passage is a general śāstric rule on mantra and ritual validity.
Do not give or accept (dāna/pratigraha) without mantra; ritual action should be mantra-accompanied.