Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 165
आत्मीयमपि सा देवी अनिच्छुष्वपि तेषु च । यतो मान्येति भगिनी प्रति क्रुध्यंति भ्रातरः
ātmīyamapi sā devī anicchuṣvapi teṣu ca | yato mānyeti bhaginī prati krudhyaṃti bhrātaraḥ
ആ ദേവി സ്വന്തം വസ്തുവായിരുന്നാലും അവരുടെ കാര്യത്തിൽ അത് കൈവശം വയ്ക്കാൻ ഇച്ഛിച്ചില്ല. ‘ഭഗിനി ആദ്യം മാന്യ’ എന്നു കരുതി സഹോദരന്മാർ അവളോടു ക്രോധിക്കുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A dignified goddess-like woman stands calm amid agitated brothers; gestures of refusal/renunciation and the brothers’ offended pride are contrasted—domestic space foreshadowing a sacred journey.
FAQs
True dharma includes humility and sensitivity in family dealings—honor, entitlement, and resentment can disturb even rightful arrangements.
No tīrtha is named; it provides narrative context for Kumārikā’s subsequent movement toward a sacred place.
None; it focuses on interpersonal dharma (māna/honor) rather than ritual.