Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 16
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति
tataḥ skaṃdabhujotsṛṣṭā bhuvaṃ nirbhidya vegataḥ | praviṣṭā sahasā śaktiryathā daivaṃ naraṃ prati
അപ്പോൾ സ്കന്ദന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് വിട്ട ശക്തി വേഗത്തിൽ ഭൂമിയെ ഭേദിച്ച് പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു—വിധി മനുഷ്യനിലേക്കു പാഞ്ഞുവരുന്നതുപോലെ।
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A blazing spear streaks downward from Skanda’s arm, splitting the earth with a sharp fissure and vanishing into darkness—visualized as fate itself rushing upon a mortal.
FAQs
The verse compares divine action to daiva—inevitable and immediate—teaching humility before cosmic order.
The piercing of the earth becomes the causal event for the later-described Siddhakūpa/Siddheśvara sacred spot.
None here; it is a narrative explanation for how a tīrtha’s physical feature originated.