Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 43
नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय । नमः शरण्याय नमोऽगुणाय नमोऽस्तु ते भीमगुणानुगाय
namo nisargātmakabhūtikāya namo'stvameyokṣamaharddhikāya | namaḥ śaraṇyāya namo'guṇāya namo'stu te bhīmaguṇānugāya
പ്രകൃതിയുടെ പ്രകടിത ക്രമം തന്നെയായ ദേഹധാരിയായ നിനക്കു നമസ്കാരം; അമേയനും വൃഷഭധ്വജനും മഹർദ്ധിയുമായ പ്രഭുവിനു നമസ്കാരം. ശരണദായകനായ നിനക്കു നമസ്കാരം; നിർഗുണ പരമത്തിന്നു നമസ്കാരം; എങ്കിലും ഭീമമായ ദിവ്യഗുണങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് ലീലിക്കുന്ന നിനക്കു നമസ്കാരം।
Umāputra (Skanda/Kumāra) praising Śiva
Scene: Vṛṣadhvaja Śiva towering yet serene; his form subtly composed of elements—mountains, rivers, forests—while devotees seek refuge at his feet; a banner with bull emblem fluttering.
FAQs
Śiva is both the manifest cosmic order (nisarga) and the attributeless Absolute (aguṇa), approachable as the supreme refuge through devotion.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a universal Śiva-stuti within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
No explicit ritual is stated here; it is a hymn of salutations (stotra) intended for devotional recitation.