Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 42
तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः । एवं वदति गोविंदे साधुवादो महानभूत्
tadbravītu mahā sena svayaṃ sākṣī maheśvaraḥ | evaṃ vadati goviṃde sādhuvādo mahānabhūt
മഹാസേനൻ തന്നേ ഇത് പ്രസ്താവിക്കട്ടെ; സ്വയം മഹേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷ സാക്ഷി. ഗോവിന്ദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ “സാധു! സാധു!” എന്ന മഹത്തായ പ്രശംസാധ്വനി ഉയർന്നു.
Narrator
Scene: A divine court/assembly: Govinda speaks; the gathered devas and sages raise a resonant ‘sādhu sādhu’; Mahādeva is invoked as the direct witness, seated in serene authority.
FAQs
Divine truth is affirmed through direct divine witness, and dharmic speech earns communal assent.
No particular tīrtha is named; the focus is the theological affirmation and witness of Maheśvara.
No explicit ritual is prescribed here; the verse highlights testimony and approval of dharmic speech.