अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो । तत्र ते कीर्तयिष्यामि प्रायश्चित्तं महोत्तमम्
atha cedrudrabhakteṣu bahumānastava prabho | tatra te kīrtayiṣyāmi prāyaścittaṃ mahottamam
പ്രഭോ, രുദ്രഭക്തന്മാരോടു നിനക്കു മഹത്തായ ബഹുമാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതുസംബന്ധമായി ഞാൻ നിനക്കു പരമോത്തമമായ പ്രായശ്ചിത്തം പ്രസ്താവിക്കും।
Vāsudeva
Listener: Prabhu (addressed Lord); Skanda is invoked as authority in the section
Scene: A respectful interlocutor addresses Skanda/Divine Lord, requesting permission to proclaim a supreme expiation connected to honoring Rudra’s devotees.
Reverence for Śiva’s devotees leads naturally to Rudra-centered atonement; devotion and expiation are linked in Puranic dharma.
No tīrtha is stated; the emphasis is on Rudra-bhakti and prāyaścitta.
The verse introduces an upcoming prāyaścitta connected to Rudra worship but does not specify it yet.