Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 35
अश्रुमुख्यो द्विजस्याग्रे निन्युः कालं च तं तदा । ततः काले किंचिदूने ब्रह्मचारी महामतिः
aśrumukhyo dvijasyāgre ninyuḥ kālaṃ ca taṃ tadā | tataḥ kāle kiṃcidūne brahmacārī mahāmatiḥ
കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളോടെ അവർ ആ ദ്വിജന്റെ സന്നിധിയിൽ ആ സമയം കഴിച്ചു. പിന്നെ അല്പം സമയം ശേഷിക്കുമ്പോൾ ആ മഹാമതി ബ്രഹ്മചാരി പ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെട്ടു।
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating to the sages (deductive)
Scene: Before a brāhmaṇa, Vijayā and companions sit with tearful faces; nearby stands a composed yet intent brahmacārin, as if preparing for a decisive move; the hermitage feels tense despite its sanctity.
FAQs
The verse frames brahmacarya and disciplined waiting as part of dharmic self-control.
No specific tīrtha is named in this verse.
Brahmacarya is implied as an ethical-ritual discipline, though no detailed rite is described.