Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 58
स चामंगल्यशीलोऽपि मंगलां यतनो हरः । निर्धनः सर्वदश्चासौ वेद स्वं स्वयमेव सः
sa cāmaṃgalyaśīlo'pi maṃgalāṃ yatano haraḥ | nirdhanaḥ sarvadaścāsau veda svaṃ svayameva saḥ
അവൻ ‘അമംഗളസ്വഭാവൻ’ എന്നും പറയപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, ഹരൻ തന്നെയാണ് മംഗളത്തിന്റെ കാരണൻ. ‘നിർധനൻ’ ആയിട്ടും അവൻ സർവ്വദാതാവാണ്; തന്റെ സ്വസ്വരൂപം അവൻ തന്നെ സ്വയം അറിയുന്നു।
Nārada
Scene: Śiva as ash-smeared ascetic: matted locks, crescent moon, serpent ornaments; despite austere/terrifying markers, a radiant aura emanates, and devotees receive boons—visualizing ‘amangala’ appearance as the source of maṅgala.
FAQs
Do not judge divinity by outer signs: Śiva may appear beyond worldly auspicious markers, yet he is the fountainhead of all good.
None; the verse clarifies Śiva’s attributes rather than praising a location.
None.