Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
तेनास्यट सशरं चापं चिच्छेद बलवृत्रहा । अपास्य तद्धनुश्छिन्नं जंभो दानवनंदनः
tenāsyaṭa saśaraṃ cāpaṃ ciccheda balavṛtrahā | apāsya taddhanuśchinnaṃ jaṃbho dānavanaṃdanaḥ
ആ അമ്പുകൊണ്ട് ബലവാനായ വൃത്രഹന്താവ് അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലിനെ മുറിച്ചുതകർത്തു. തകർന്ന വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച് ദാനവാനന്ദനൻ ജംഭൻ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങി।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (Mahēśvarakhaṇḍa context)
Scene: Indra (Vṛtrahan), radiant and armored, releases a decisive arrow that cleaves Jambha’s bow and the nocked shaft; the broken bow falls away as Jambha, proud Dānava prince, recoils and readies himself anew amid a stormy battlefield sky.
FAQs
Dharma in action is shown as decisive skill and unwavering effort; obstacles (a broken weapon) do not end resolve.
No tīrtha is referenced; the passage is part of a divine–demonic combat narrative.
None; the verse is narrative and martial.