ततः सा दानवेंद्रस्य शैलमाया न्यवर्तत । निवृत्तशैलमायोऽथ दानवेंद्रो मदोत्कटः
tataḥ sā dānaveṃdrasya śailamāyā nyavartata | nivṛttaśailamāyo'tha dānaveṃdro madotkaṭaḥ
അപ്പോൾ ദാനവേന്ദ്രന്റെ ആ ശൈലമായാ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. ശൈലമായാ നിവൃത്തിയായതോടെ ദാനവേന്ദ്രൻ മദോന്മത്തനായി കൂടുതൽ ഉഗ്രനായി.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Scene: The mountain-form illusion collapses back into the daitya’s original stature; dust settles, waters still flow, and the daitya-king stands glaring—swollen with pride—preparing another transformation.
When one mask of delusion falls, pride can quickly adopt another; vigilance is required until ego is truly subdued.
No holy site is referenced in this verse.
None.